یه برنامه امروز دیدم به اسم "سفر در جاده های یخی". 5 نفر بودن که تو کوهستان های یخ زده با دمای حدود 30درجه زیر صفر سفر می کردند.یه چیزی شاید تو مایه های عشایر خودمون که ناچار به سفرن.  شب به شب که غذا می خوردن دعا ی شکرگزاری می کردند برای اینکه اونروز رو بی خطر سفر کردند و غذای گرم برای خوردن دارند!! غذاشون هم مخلوط آرد و گوشت کوبیده بود که توی اب جوش می ریختند! خیلی رفتم تو فکر. که خدایا اینا با این شرایط سخت زندگی می کنند و انقدر هم راضی هستند و برای کوچکترین چیز ها این همه ترا با شادی شکر می کنن! فکر کن تو زندگیت همش 5 تا چیز داشته باشی و همش برا اونا شکر کنی بدون اینکه فکر اون همه چیزای دیگرو بکنی با اینکه اصلاً چرا تو این آفریده شدی!! خدایا چقدر ما بد شدیم. خدایا برا همه چیز میخوام منم ازت شاکر باشم. حتی از همه این اتفاقات بدی که برام افتاده. حتی از همه این عذاب ها و زجر ها. شنیدم که می گن: "الخیر فی ما وقع"  نمی دونم شاید چند روز دیگه انقدر اوضاع خرابتر از اینی که هست بشه که حسرت امروز و بخورم. خدایا. هرچند که حالم خوب نیست. هرچند که یه حسی بهم میگه خیلی چیزها رو برای برای بار آخریه که می بینم یا تجربه می کنم. هرچند که ازجسمم یه پوست و استخون مونده و از روحم هیچی. ولی بازم شکرت. ما که طلبکار نیستیم ازت. می تونست شرایط خیلی بدتر باشه. خیلی خدایی کردی تا همین امروز. خیلی. واقعاً ستارالعیوب بودی برام. منم بهت قولی دادم. شرطی کردم باهات. فرصت خواستم ازت. دارم تلاشم و هم می کن. خدا. کمکم کن. بهم رحم کن. خدایا. به دل نگیر اگر گاهی مثل دیروز احساس اضافی بودن میکنم. اضافی برای پدرو مادر. برای دانشگاه. برای دوستام. برای کارم. برای خودم. حتی برای تو خدا!منو ببخش اگه گاهی بهت گلایه می کنم. منو ببخش اگه همه ادما رو مثل خودم می بینم. امروز یکی از دوستام بهم تو غالب تعارف می گفت:" خودت خوبی که همرو خوب می بینی." گفتم پیش خودم شاید حرف راستی باشه. خدایا اگه هنوز دلم صاف و پاکه. اگه هنوز بهم امید داری. اگه هنوز می تونی ازم بگذری و خدایی کنی، کمکم کن.

خدایا باسه همه چیز ممنونم.

نوشته شده در پنجشنبه پانزدهم فروردین 1387ساعت 1:19 توسط اقلیما| |